Praxis für Homöopathie & Hypnose

Homeopatia

Co to jest homeopatia?

Homeopatia jest metodą leczenia, która opiera sie na zasadzie podobieństwa. Nie ma ona nic wspólnego z ziołolecznictwem, pomaga nie tylko przy banalnych dolegliwosciach, może zadziałac bardzo szybko i wcale nie trzeba w nią wierzyc, żeby zadziałała. Nazwa Homeopatia zlożona jest z dwóch greckich słów: homoion (podobny) i pathos (cierpienie).Najważniejsza zasada w homeopatii, majaca podstawowe znaczenie dla wyboru własciwego środka jest similia similibus curentur, co znaczy: podobne należy leczyć podobnym.

Odkrywca homeopatii – genialny lekarz, chemik i aptekarz niemiecki dr Samuel Hahnemann (ur. 1775 w Meisen, zm. 1843 w Paryżu) ustalił prawa homeopatii poprzez własne doświadczenia z korą drzewa chinowego. Po zażyciu okreslonej ilości sproszkowanej kory chinowej (w tamtych czasach byą to najwazniejszy lek przeciwko malarii), wystapily u niego (zdrowego człowieka) objawy typowe dla malarii.

Wynik tego doswiadczenia: prawdopodobnie proszek z kory chinowej właśnie dlatego okazał się skutecznym lekiem na malarię ponieważ potrafił u zdrowego wywołać typowe dla tej choroby objawy. W leczeniu homeopatycznym chorego chodzi więc o znalezienie (spośród bardzo wielu możliwych) takiego środka, który jest w stanie u zdrowego wywołac objawy podobne do tych, ktore obserwujemy u człowieka chorego. Hahnemann i jego uczniowie, po pierwszych doświadczeniach z kora chinowa, zaczęli badac działanie wielu innych substancji pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mineralnego. W każdym przypadku mogli stwierdzić te same zależności.

Prosty przykład: kawa moze spowodować u zdrowego człowieka bezsenność, kołatanie serca, podniecenie. Jesli chory skarży się na podobne dolegliwosci (nawet, jeśli nigdy nie pił kawy), w jego leczeniu wchodziłby w grę srodek homeopatyczny coffea (kawa), lecz oczywiscie w odpowiednio małej, w specyficzny sposób przyrządzonej, sciśle kontrolowanej dawce.

Od Hahnemanna pochodzi też okreslona technika produkcji leków homeopatycznych. Substancje wyjściowe są stopniowo rozcieńczane i wstrząsane. Proces ten w homeopatii nazywany jest potencjowaniem (lub dynamizowaniem). W trakcie tego procesu, na przykład trucizny (jak arszenik czy wilcza jagoda), tracą całkowicie swoje wlaściwości trujące, ich właściwości lecznicze zaś dochodzą do glosu.

Homeopatia jest medycyną calosciową (kompleksową). Wychodzi ona z zalożenia, że chory jest cały czlowiek a nie tylko poszczególny organ. Choroba jest wywolana zaburzeniem naturalnej równowagi organizmu, jego sily życiowej (tak to Hahnemann okreslił), które znajduje wyraz w określonych objawach. Homeopata zwraca uwagę nie tylko na dolegliwosci fizyczne, ale także na wszelkie objawy emocjonalne, równiez na psychiką pacjenta. Leki homeopatyczne działaja na chorego na zasadzie bodźca do zwalczenia choroby, wzmacniają jego uklad obronny, przywracaja zaklócona harmonię organizmu. Nie niszczą one wprawdzie bezpośrednio bakterii czy wirusów, ale powodują, że organizm jest w stanie się im przeciwstawić i je zwalczyć.


Jak wygląda leczenie homeopatyczne?

Lek musi być wybrany indywidualnie dla każdego pacjenta. Zalóżmy, że do przychodni homeopatycznej przyjdzie dziesięciu pacjentów skarżacych się na ból głowy. Jest to wysoce prawdopodobne, że każdy z nich dostanie inny lek. Wybór danego leku zależy często od bardzo subtelnych róznic i informacji, ktore homeopata probuje zdobyc w trakcie dokladnego wywiadu z chorym. Interesuja go nie tylko dolegliwości fizyczne, lecz równiez szczególy z życia emocjonalnego i duchowego pacjenta. Uwzględnia on przy tym pełny obraz badanego. Im więcej homeopata wie, tym łatwiej mu dobrać własciwy lek, ale wszystkie uzyskane od pacjenta informacje musi dokladnie przeanalizowac i ocenić w oparciu o literaturę fachowa.

Homeopata musi zatem zadać choremu bardzo wiele pytań. Wszystkie informacje maję dla niego znaczenie. Interesuje go nie tylko ból głowy, czy stawów pacjenta, ale równiez wiele innych aspektów jego życia. Na przykład ważne może być dla niego, czy pacjent boi sie psów, burzy lub ciemności, czy odczuwa lęk przestrzeni, lęk w zamknietych pomieszczeniach lub lęk przed tłumem. Jakie ma problemy i troski, jakie ma usposobienie, czy łatwo daje sie wyprowadzic z rownowagi, a nawet jakie potrawy lubi najbardziej i bez jakich nie może się obejsc, co mu sie śni,w jakiej sypia pozycji, jak reaguje na słońce, deszcz, zmianę pogody, czy budzi się rano wyspany i pełen werwy, czy też wręcz przeciwnie, a wreszcie: gdzie sam widzi przyczyny swojej choroby (przemoknięcie, zimny wiatr, troski itp.), kiedy jego dolegliwości się pogarszaja a co je łagodzi. Homeopata jest zainteresowany wszystkimi szczegółami, które sa dla danego pacjenta charakterystyczne, albo które wydają się mu ważne.

Pacjenci, którzy pierwszy raz przychodza do gabinetu klasycznego homeopaty, dziwią się bardzo, że są o to wszystko wypytywani (przede wszystkim w przypadku chorób przewlekłych). Nie mogą zrozumieć, co może mieć wspólnego ich ból głowy z tym, że ponad wszystko lubią czekoladę i lody, śpia wyłacznie na prawym boku i boja się ciemności, czy burzy. Proszę mi wierzyć! My pytamy o to wszystko naprawdę nie z ciekawości, tylko wyłącznie po to, żeby móc wybrac dla każdego pacjenta odpowiedni środek sposród bardzo wielu możliwych.

Celem homeopaty nigdy nie jest analizowanie osobowości pacjenta, czy też ocenianie jego „dobrych” i złych” cech charakteru. Prosze więc nie przemilczać niczego, nawet jeśli coś wydaje się Panu(i) dziwne, czy wstydliwe. Może mieć to zasadnicze znaczenie dla Pana(i) wyleczenia. Tajemnica lekarska jest dla homeopaty rzeczą oczywistą.


Jakie choroby można leczyć homeopatycznie?

Homeopatia jest w stanie umozliwic powrót do zdrowia w sposob łagodny, oszczędny i bez żadnych ubocznych działan. Tą metodą można leczyć nie tylko dolegliwości o ostrym przebiegu ale równiez coraz powszechniejsze choroby przewlekłe, np neurodermitis, psoriasis, stany lękowe, stany depresyjne, przewlekŁe biegunki lub zaparcia, katar sienny, migrenę, dolegliwości klimakteryczne, łatwa zapadalność na infekcje, zaburzenia psychosomatyczne i inne. Nawet przy bardzo poważnych chorobach jak rak, stwardnienie rozsiane, choroby reumatyczne, udaje się nierzadko osiągnąć wyraźną poprawę. Im wcześniej się rozpocznie leczenie, tym lepiej.


Jak dlugo trwa leczenie homeopatyczne?

Czas leczenia zależy od wielu czynników, przede wszystkim od siły organizmu i jego zdolności do reakcji, od wieku pacjenta , od zaawansowania choroby, od tego czy pacjent bierze inne leki i jak dużo, od czynników genetycznych, od jego sytuacji rodzinnej i zawodowej. W nagłych przypadkach i w ostrych chorobach leki homeopatyczne mogą działać bardzo szybko, często potrzebna jest jednak cierpliwość, zwlaszcza w przypadku chorób przewlekłych. Homeopatia ma też naturalnie swoje granice. W niektórych stanach chorobowych, przede wszystkim tych z nieodwracalnymi zmianami organicznymi, nie można oczekiwac całkowitego wyleczenia, chociaż poprawa stanu chorego i złagodzenie jego dolegliwości są możliwe.

Poza banalnymi zachorowaniami, jest wskazane przed rozpoczęciem leczenia homeopatycznego skonsultowanie lekarza – specjalisty w celu postawienia właściwej diagnozy.

Co jeszcze trzeba wiedziec w trakcie leczenia homeopatycznego?